Radicale vergeving; loskomen uit je gevangenis

Een van de meest bijzondere boeken en met voor mij de grootste impact is het boek ‘Radicale Vergeving’ van Colin C. Tipping. We kennen allemaal wel dat we ons slachtoffer van iemand anders voelen of van een bepaalde situatie. Dat slachtofferschap kunnen we zelfs cultiveren, dat we helemaal in ons gelijk kunnen blijven zitten, daarover zelfs zeer gepassioneerd kunnen vertellen en in elke vezel voelen dat we gelijk hebben en dat niemand daar ooit afbreuk aan kan doen. Kun je het voelen? Dat zien we in extreme vorm bijvoorbeeld ook bij het EO televisieprogramma Het familiediner. Familieleden die al 20,30 jaar ruzie hebben en bij navraag eigenlijk niet eens meer weten waarover de ruzie ooit was ontstaan. En toch…. zeker weten dat ze gelijk hebben en daarom soms zelfs niet bereid zijn om – op verzoek van een geliefd neefje of nichtje, die jonger is dan de ruzie en er terecht niets van snapt – naar het goedmaak etentje te komen. Nee, slachtoffer, ik! Tot op subtiel niveau telkens jezelf en anderen laten weten wie de oorzaak is van jouw ongeluk.

Radicaal vergeven heeft hier de totale ‘oplossing’ voor. Geen quick fix maar een moedige eerlijkheid en jezelf bevrijden uit de gevangenis waar je jezelf in vast houdt. Ik zag eens een confronterende spreuk langskomen: ‘Als je me lief hebt, zit ik in je hart, als je me haat, zit ik in je hoofd’. En wat een energie het kost om een hekel aan een ander te blijven houden of te volharden in een negatief oordeel!

Radicale vergeving is totaal anders dan wat wij vaak in onze culturele of opvoedkundige context hebben geleerd; ‘vergeten en vergeven’, oftewel vergeven maar niet vergeten (want het oordeel over de ander blijft). Bij klassieke vormen van vergeving blijft het je slachtoffer voelen nog steeds bestaan. Daar is nog steeds iets ‘misgegaan’. Ligt het probleem nog steeds ‘daar, bij de ander. En wordt menselijke imperfectie veroordeeld. Is sprake van schijnvergeving. Je verplicht voelen de ander vergeven omdat je samen verder moet. Vergeven omdat jij het beter weet en dus vanuit arrogantie. Of goed praten; hij wilde wel anders maar kon het niet en daarom vergeef ik hem.

Maar, zou ik je nu kunnen horen zeggen,: de ander heeft toch iets gedaan dat niet OK was? Er is toch iets mis gegaan, want het had anders/beter gemoeten? Ja, vanuit het klassieke perspectief, zeker. Welk ander perspectief is er dan nog? En waarom ken ik die (nog) niet?

Uitgangspunt bij radicaal vergeven is dat we met onze overtuigingen en gedachten altijd onze realiteit creëren, wat er ook gebeurt. En dat jouw leven jouw overtuigingen materieel weerspiegelt. Dus elke keer dat jij een bepaalde overtuiging hebt na een nare gebeurtenis of ruzie, dan gaat jouw overtuiging weer voor je aan de slag. ‘Zij vindt me niet OK’. ‘Hij denkt dat ik dom ben’. ‘Is hij weer met een ander gegaan, ik ben het ook niet waard’. Deze overtuigingen, die soms bewust en soms onbewust hun werk doen, gaan niet weg als je de ander vergeeft op de klassieke manier maar komen terug. Dan vergeef je de ander alleen zijn gedraging. Maar als je echt uit de gevangenis wil en jezelf wilt bevrijden dan zal je je eigen overtuiging mee moeten nemen in de vergeving. Dan is elke ruzie of elke keer als er iets te vergeven valt, een unieke kans om totaal bevrijd te worden. Een overtuiging is namelijk een heleboel interpretatie en daarmee eigenlijk een innerlijk leugen. Die leugens houden je in slachtofferschap.

Dat vereist dat je gaat zien dat er niets verkeerds is gebeurd. Alleen in ons denken. Radicaal vergeven is totaal en onvoorwaardelijk. Wat er ook is gebeurd. Ik kan er iets aan doen. Door mijn denken en mijn overtuigingen te veranderen. Door mijn pijn van wat er is gebeurd en van mijn overtuigingen te helen. Dit kun je niet verstandelijk doen maar alleen als je ziet dat wat de ander heeft gedaan, dat jij die ander ook had kunnen zijn. Als het bestaan anders had beschikt, was jij die ander. Bij radicaal vergeven bestaat geen behoefte (meer) om te veroordelen.

Dit betekent allemaal niet dat je geen Nee mag zeggen, niet met geweld kan reageren in uitzonderlijke situaties om erger te voorkomen of dat alles wat gezegd en gedaan wordt, OK is. Daarover geen misverstand! Op materieel niveau kan je geslagen zijn of gemanipuleerd (of erger) en dat is als gedraging niet OK. Op denk en zielsniveau heb je de keuze om te accepteren en jezelf te helen.

Weet dat dit bestaat en als je situaties in je leven hebt waar je met de klassieke vergeving niet uit komt, lees dan dit boek eens. Stel je open en laat je verrassen. Het ‘loslaten van de slachtofferrol is een van de sleutels tot gezondheid’.

Grootheden in radicale vergeving zijn te vinden onder slachtoffers van de nazi’s: https://www.nrc.nl/nieuws/2017/10/03/waarom-auschwitz-overlever-eva-kor-haar-nazi-arts-vergaf-a1575785

 

 

, , , , , ,

No comments yet.

Geef een reactie